In onze vorige update deelden we hoe we de basis hebben gelegd voor het kwekerijproject in Tandayapa. We richtten ons op het opbouwen van sterke relaties met de lokale gemeenschap, het leren van herbebossingsspecialisten en het ontwerpen van een duurzaam, onderhoudsarm irrigatiesysteem dat samenwerkt met de natuurlijke omgeving. In deze update maken we de stap van planning naar praktijk en laten we zien hoe dit irrigatiesysteem tot leven is gebracht.
Voor de bouw van het irrigatiesysteem organiseerden we een minga, een traditionele gemeenschappelijke werkdag waarbij mensen samenkomen om te werken ten behoeve van de hele gemeenschap. Mingas zijn een essentieel onderdeel van het leven in Tandayapa en weerspiegelen de collectieve verantwoordelijkheid die cruciaal is voor het langetermijnsucces van de kwekerij.
Voordat de minga begon, hebben we alle benodigde materialen aangeschaft en naar de kwekerij vervoerd. Samen met leden van de gemeenschap zijn we vervolgens begonnen met de bouw van het systeem: het voorbereiden en verplaatsen van de kweektafels, het installeren van bamboe draagconstructies, het boren en op maat maken van materialen en het samenstellen van de hoofdwaterleidingen met behulp van gespleten bamboe. Het werk was intensief en verliep niet altijd soepel. Er ontstonden lekkages en sommige onderdelen van het systeem moesten opnieuw worden doordacht.
De praktische kennis van de gemeenschap speelde een cruciale rol bij het overwinnen van deze uitdagingen. Dankzij hun ervaring werden problemen snel herkend en werden effectieve oplossingen gevonden, zoals het verbeteren van de waterdoorstroming en het verhelpen van lekkages. Toen ons oorspronkelijke filterontwerp onvoldoende bleek, moesten we improviseren met lokaal beschikbare materialen om te voorkomen dat de leidingen zouden verstoppen.
Zodra de constructie en het watersysteem functioneerden, werden de kweektafels in lagen gevuld: grind onderin voor waterverdeling en drainage, en rivierzand daarboven om water via capillaire werking omhoog te transporteren. Er werd schaduwnet geplaatst om de jonge planten te beschermen tegen direct zonlicht en de eerste planten werden in het systeem geplaatst.
De laatste stap was het zorgvuldig afstellen van de waterstroom om een gebalanceerde toevoer te garanderen: voldoende om de planten te voeden, zonder ze te laten overstromen. Aan het einde van de minga was het irrigatiesysteem volledig operationeel. Wat begon als een ontwerpconcept was uitgegroeid tot een functionerend, door de gemeenschap gebouwd systeem, versterkt door samenwerking, gedeelde kennis en lokaal eigenaarschap.
Ter afsluiting van het project presenteerden we ons werk aan de gemeenschap. De presentatie blikte terug op wat er allemaal was bereikt, maar richtte zich ook op mogelijke vervolgstappen om het langetermijnsucces van de kwekerij te waarborgen. We deelden een voorgesteld verdienmodel, een selectie veelbelovende plantensoorten en een circulair operationeel plan voor het duurzaam runnen van de kwekerij. Daarnaast bespraken we het belang van het worden van een juridische organisatie en het vastleggen van duidelijke afspraken en rolverdelingen binnen de gemeenschap.
De presentatie werd zeer goed ontvangen en leidde direct tot een open discussie onder de gemeenschap over verantwoordelijkheid, eigenaarschap en ondernemerschap. We sloten de dag af met een gezamenlijke maaltijd en een vriendschappelijke voetbalwedstrijd—een informele maar betekenisvolle manier om de samenwerking te vieren.
We zijn enorm dankbaar voor de kans om onderdeel te mogen zijn van dit project en voor alles wat we onderweg hebben geleerd. We willen alle leden van de gemeenschap bedanken voor hun vertrouwen en inzet, onze projectbegeleider Sofía voor haar begeleiding en steun, en S4S voor het mogelijk maken van dit project door middel van hun financiering.
