Na de eerste meetperiode van 3,5 week is op 9 maart de eerste druksensor uit de Parana rivier gehaald. Dit was een cruciaal moment om vast te stellen of de sensor correct had gefunctioneerd, en dus of er bruikbare data verzameld was. Gelukkig was dat het geval! Het waterniveau was dit keer een stuk lager dan de vorige keer, waardoor de rivieroever en erosie duidelijk zichtbaar waren.
De sensor is meteen teruggeplaatst voor een tweede meetperiode van een maand in Campana. Daarnaast is een tweede druksensor een paar kilometer meer benedenstrooms in een recht riviersegment geïnstalleerd. Op deze manier zal een vergelijking tussen de scheepsgolven in een bocht en een recht stuk mogelijk worden; iets wat voor de erosieanalyse waardevol is. De verwachting is dat in de buitenbocht voornamelijk natuurlijke erosie optreedt door een hogere stroomsnelheid, terwijl op het rechte stuk wordt verwacht dat de erosie met name veroorzaakt wordt door scheepsgolven. Deze keer hebben we ook GPS metingen gedaan en zijn er luchtfoto’s genomen met een drone om de rivieroever in kaart te brengen.
Op 8 april zijn de sensoren het water uit gehaald en is wederom positief bevestigd dat er data is verzameld. In samenwerking met de nationale landbouworganisatie INTA zijn de sensoren de dag erna 160 km verder bovenstrooms in de rivier geplaatst. Ook hier zijn weer GPS metingen gedaan en is het diepteprofiel van de rivier vastgelegd. De sensoren zullen hier eveneens een maand aan data registreren.
Ondertussen wordt de eerste dataset verwerkt en worden de eerste golven geanalyseerd. Met behulp van AIS data (tijdgebonden informatie over scheepspassages) was het mogelijk om de schepen te identificeren die de geobserveerde golven veroorzaakten. Aangezien schepen verschillende soorten golven produceren, namelijk primaire en secundaire golven, wordt de data op dit moment gefilterd zodat de golftypen van elkaar gescheiden worden.
